نیو فان | دانلود فیلم

دسامبر 2017 - صفحه 5 از 507 - نیو فان | دانلود فیلم

-- --
  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 6 views

طرز تهیه تیلاپیا با سس مخصوص و خوشمزه

 

فیله تیلاپیا 4 عدد (هر کدام 180 تا 250 گرم)
پیاز کوچک 1 عدد
سیر 1 حبه
کنسرو گوجه فرنگی 430 گرم
قارچ دکمه ای خرد شده 1 پیمانه
زیتون با مغز فلفل شیرین (پیمنتو) ¾ پیمانه
پودر آویشن ½ قاشق چایخوری
نمک ¼ قاشق چایخوری
پودر فلفل سیاه ⅛ قاشق چایخوری
روغن زیتون 1 قاشق غذاخوری

 

طرز تهیه تیلاپیا با سس پمینتو (فلفل)
روغن زیتون را در یک تابه بزرگ روی حرارت متوسط گرم نمایید. پیازهای خرد شده را به روغن اضافه کنید و به مدت 2 تا 3 دقیقه تفت دهید. سپس سیر له شده را اضافه کنید و به مدت 1 دقیقه آن را با پیازها تفت دهید.

 

گوجه فرنگی های کنسروی خرد شده را همراه مایع داخل کنسرو به مخلوط سیر و پیاز اضافه نمایید؛ سپس زیتون های درشت خرد شده، قارچ، پودر آویشن، نمک و فلفل را اضافه کنید و با زیاد کردن شعله آن ها را جوش آورید.

 

ایران ناز بعد از این که سس جوش آمد، فیله های تیلاپیا را در آن قرار دهید و آن ها را با سس بپوشانید. پس از این که غذا شروع به جوشیدن کرد شعله را کم کنید، درب ظرف را بگذارید و اجازه دهید تا غذا به مدت 8 تا 10 دقیقه حرارت ببیند.

 

ماهی ها را در ظرف های سرو غذا قرار دهید. مقداری سس روی آن ها بریزید و این غذا را با برنج یا برش های نان سرو نماییدو در کنار خانوتده لذت ببرید.

 

نکات تکمیلی در مورد تیلاپیا

تیلاپیا جزو خوراک – ماهی و میگو میباشد
زمان آماده سازی مواد اولیه و مایحتاج آن حدودا 15 دقیقه
و زمان پخت و انتظار آن در حدود 15 دقیقه میباشد .

تیلاپیا را می توانید در وعده نهار – شام – سرو کنید .
توجه نمایید مقدار مواد اولیه و دستور تهیه برای 4 نفر مناسب میباشد .

 

طرز تهیه تیلاپیا با سس مخصوص و خوشمزه

The post طرز تهیه تیلاپیا با سس مخصوص و خوشمزه appeared first on ایران ناز.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 7 views

برخی از مقصدهای گردشگری پر مخاطب جهان از مالدیو و بانکوک در جنوب شرق آسیا گرفته تا رم و ونیز و بارسلون در جنوب اروپا، ویژه برنامه های ژانویه را در اختیار توریست های ژانویه گرد قرار می دهند تا از رویدادهایی که به مناسبت تحویل سال نو برگزار می شود، استفاده کنند.

برای آشنایی با مقاصد هیجان انگیز ژانویه گردی در سال 2018 توصیه می کنیم به این مطلب روزیاتو سری زده و آن را از نظر بگذرانید.

در روزیاتو بخوانید

The post روزیاتو: توصیه های هیجان انگیز به ژانویه گردهای ۲۰۱۸ appeared first on دیجیاتو.

دانلود فیلم Hard Powder 2018 با لینک مستقیم

دانلود رایگان فیلم پودر سخت ۲۰۱۸ با کیفیت عالی

تریلر و تصاویر جدید فیلم قرار گرفت

دانلود فیلم Hard Powder 2018

دانلود فیلم Hard Powder 2018

ژانر : اکشن ، درام ، هیجان انگیز

محصول : ۲۰۱۸

کیفیت : BluRay 720p

امتیاز : -/۱۰

کارگردان : Hans Petter Moland

بازیگران : Laura DernEmmy RossumLiam Neeson

خلاصه داستان فیلم سینمایی Hard Powder 2018 : راننده ی Snowplow به دنبال انتقام از فروشنده های مواد مخدر است که فکر می کند پسرش را کشته است. بر اساس فیلم نروژی ۲۰۱۴…با کیفیت عالی از دانلود روز دریافت کنید.


دانلود فیلم Hard Powder 2018 با کیفیت BluRay 720p

دانلود با لینک مستقیم

لینک دانلود و زیرنویس فارسی به زودی فعال میشود.


جدیدترین اخبار فیلم Hard Powder 2018

  • نویستده فیلم Hard Powder ۲۰۱۸  نیز Frank Baldwin می باشد.

تریلر و تصاویر فیلم پودر سخت ۲۰۱۸

دانلود فیلم Hard Powder 2018


به گزارش مجله فیلم

یکی از بهترین اتفاقاتی که دوست دارم به عنوان یک بیننده/منتقد تجربه کنم لذت شیرین اشتباه کردن است. اشتباه کردن در خواندن دست فلان فیلم و سریال. اشتباه کردن در شناختن جنس واقعی یک محصول قبل از تماشای آن. درست در حالی که پیش خودم فکر می‌کنم می‌دانم با چه چیزی سروکار دارم، آن محصول بهم ثابت می‌کند که چرا اشتباه می‌کردم و چرا باید از این اتفاق خوشحال باشم. سریال آلمانی Dark «تاریک»، حاصل یکی از اشتباهات اکثر ماست. وقتی نت‌فلیکس چند ماه پیش تیزر مرموزی از یک سریال اروپایی منتشر کرد که می‌گفتند داستانش حول و حوشِ بچه‌های گم‌شده‌ی شهر کوچک و رازآلودی وسط جنگل‌های مخوف می‌چرخد و شامل عناصر ماوراطبیعه هم می‌شود، طبیعتا اولین چیزی که به ذهن‌مان رسید «چیزهای عجیب‌تر» (Stranger Things)، سریال مشهورتر نت‌فلیکس بود. مطبوعات چپ و راست تیتر می‌زدند که «تاریک» نسخه‌ی اروپایی «چیزهای عجیب‌تر» است. گرچه تریلرهای سریال شامل دیالوگ‌های جدی‌تری بودند، کاراکترها بزرگسال‌تر از دار و دسته‌ی مایک و الون به نظر می‌رسیدند و سریال فضاهای تاریک‌تری نسبت به «چیزهای عجیب‌تر» داشت و با اینکه این وسط حرف‌هایی درباره‌ی «زمان» هم به گوش می‌رسید و یک موسیقی مورمورکننده هم آنها را همراهی می‌کرد. ولی هیچکدام از اینها را جدی نگرفتیم. چون چیزی که بیشتر از هر چیزی توی دید بود شباهت ساختار و نیروی محرکه‌ی داستانی «تاریک» به «چیزهای عجیب‌تر» بود و همین کافی بود تا به اشتباه آن را دست‌کم گرفته و به عنوان کپی دست دومی از «چیزهای عجیب‌تر» برداشت کنیم؛ سریالی که حتما تماشایش می‌کردیم، اما انتظار چیز عجیب و غریبی هم ازش نداشتیم.

فلش‌فوروارد به بعد از اتمام سریال. «تاریک» خوشبختانه ثابت می‌کند که اصلا شبیه به «چیزهای عجیب‌تر» نیست و این‌طوری به یکی دیگر از معتادکننده‌ترین سریال‌های اورجینال نت‌فلیکس تبدیل می‌شود. نت‌فلیکس وقتی در بهترین حالتش به سر می‌برد و هویت واقعی‌اش را نشان می‌دهد که دست به ساخت سریال‌هایی می‌زند که در عین عامه‌پسندبودن، خلاق، پرپیچ و خم، غیرمنتظره و بحث‌برانگیز هستند. سریال‌هایی که با ظاهر آشنایشان ما را به درون دنیایشان دعوت می‌کنند، اما به‌طرز هنرمندانه‌ای خود را در عمارت دیگری که از بیرون به نظر نمی‌رسید پیدا می‌کنیم. برای نمونه «اُ.ای» (The O.A) را به یاد بیاورید که برای گرفتن جواب معمای بازگشت دختر گم‌شده‌ی نابینایی با چشمان بینا به استقبال از آن رفتیم، اما کارمان با آن رقص گروهی عجیب و خارق‌العاده در کافه مدرسه به اتمام رسید. یا فکر می‌کردیم «۱۳ دلیل برای اینکه» (Thirteen Reasons Why) یک درام رومانتیک دبیرستانی دیگر است، اما کارمان به پلی کردن فصل‌های مختلفی از زندگی تراژیک یک سری نوجوان کشیده شد. «شکارچی ذهن» (Mindhunter) را به هوای یک سریال کاراگاهی دیوید فینچری دیگر شروع کردیم، اما چیزی که گیرمان آمد یک سریال جرایم واقعی سفت و سخت بود که صحنه‌ی قتل را با میز بازجویی عوض کرده است. «تاریک» هم همین‌طور است. روی کاغذ همه‌‌چیز در دسته سریا‌ل‌های تیر و طایفه‌ی «تویین پیکس» که «چیزهای عجیب‌تر» هم جزوشان است قرار می‌گیرد. از یک شهر آرام و معمولی که در واقع همچون انبار باروتی پر از رازها و گناهان مخفی که به یک جرقه برای ترکیدن نیاز دارد تا یک جنایت حل‌نشده و ترجیا چندتا فرد گم‌شده که نقش آن جرقه را بازی می‌کنند. از پدر و مادرها و دختر و پسرهای جوانی که برای حل رازی که پلیس در آن به بن‌بست خورده خودشان دست به کار می‌شوند تا غار مرموزی که انگار در دل تاریکی‌اش، دروازه‌ای به یک دنیای دیگر مخفی شده است. حتی با اینکه در سال ۲۰۱۹ حضور داریم، اما موسیقی‌های دهه‌ی هشتادی به گوش می‌رسند.

Dark

شباهت‌های دیداری «تاریک» به سریال برادران دافر اما همین‌جا به پایان می‌رسد. پسربچه‌ای به اسم میکل از ترس به درون غار مذکور فرار می‌کند، ناپدید شده و از سال ۱۹۸۶ سر در می‌آورد. از اینجا به بعد برای توضیح خلاصه‌قصه‌ی سریال به مشکل برمی‌خوریم. از اینجا به بعد توضیح سریال مثل این می‌ماند که ازتان بخواهند داستان «پرایمر» (Primer)، سلطان فیلم‌های سفر در زمان را ۵۰ کلمه توضیح بدهید. از اینجا به بعد نکته‌‌ای که تمام تبلیغات سریال روی آن تمرکز داشتند رو می‌شود. «تاریک» در واقع یکی از آن سریال‌های یک ایده‌ای است و ایده‌ی سریال هم این است که «زمان» در اولویت بالاتری نسبت به «مکان» قرار می‌گیرد. یعنی چه؟ در داستان‌هایی که نیروی محرکه‌شان افراد گم‌شده است، سوال این است که: «فرد گم‌شده کجاست؟» اما در «تاریک» به محض اینکه سروکله‌ی جنازه‌ی بچه‌ای با لباس‌های دهه‌ی هشتادی که فقط چند ساعت از مرگش می‌گذرد در سال ۲۰۱۹ پیدا می‌شود و به محض اینکه یکی از بچه‌های ساکن ۲۰۱۹ سر از دهه‌ی هشتاد در می‌آورد و با نسخه‌ی جوانی پدر و مادرش روبه‌رو می‌شود می‌دانیم که سوال را باید عوض کنیم. حالا باید پرسید: «فرد گم‌شده در چه زمانی است؟». از اینجا به بعد اگرچه «تاریک» را  به هوای پر کردن جای خالی «چیزهای عجیب‌تر» در زندگی‌ام شروع کرده بودم، اما آن را در حالی تمام کردم که حالا باید دنبال چیز دیگری برای پُر کردن جای خالی «تاریک» در زندگی‌ام می‌گشتم. «تاریک» بیشتر از اینکه وامدار «چیزهای عجیب‌تر» باشد، یادآور سریال‌هایی مثل «تویین پیکس» (Twin Peaks)، «قتل» (The Killing) و «بازگشتگان» (Les Revenants) است. درست برخلاف «چیزهای عجیب‌تر» که تمرکزش روی بازآفرینی عناصر گره‌خورده با فیلم‌های ترسناک و علمی‌-تخیلی دهه‌ی هفتاد و هشتاد و ارجاع به فرهنگ عامه‌ی گذشته بود، سر «تاریک» با چیز دیگری گرم است.

درست برخلاف «چیزهای عجیب‌تر» که حول و حوش ماجراجویی‌های فانتزی و خنده‌دار و بامزه‌ی یک سری بچه‌ی جسور در محله‌شان است، «تاریک» حال و هوای به شدت واقع‌گرایانه‌تر و مرگبارتری دارد

درست برخلاف «چیزهای عجیب‌تر» که حول و حوش ماجراجویی‌های فانتزی و خنده‌دار و بامزه‌ی یک سری بچه‌ی جسور در محله‌شان است، «تاریک» حال و هوای به شدت واقع‌گرایانه‌تر و مرگبارتری دارد. هرچه تمرکز «چیزهای عجیب‌تر» روی ماجراجویی‌های هیجان‌انگیز است، «تاریک» می‌خواهد کاری کند تا بوی رطوبت جنگل‌های بارانی شهر ویندن را استشمام کنید. اگر «چیزهای عجیب‌تر» مثل جشن تولد می‌ماند، «تاریک» یک مراسم خاکسپاری طولانی و سخت است. اگر ترس «چیزهای عجیب‌تر» به اندازه‌ی شب هالووین بی‌خطر و مصنوعی است، ترسِ «تاریک» شوخی‌بردار نیست. اگر در «چیزهای عجیب‌تر» بچه‌ها با قلاب سنگی و چوب بیسبال و تله‌کینسیس در مقابل دماگورگن‌ها ایستادگی می‌کنند، «تاریک» در دنیایی جریان دارد که بچه‌ها خود را در اتاقی پیدا می‌کنند که تنها بخش آرامش‌بخش‌اش، کاغذ دیواری‌ کودکانه‌اش است. چون وسط اتاق صندلی عجیبی قرار دارد که صورت بچه‌ها را تا سر حد ناشناس شدن جزغاله و پرده‌های گوش‌شان را منفجر می‌کند. اگر قهرمانان «چیزهای عجیب‌تر» با لامپ‌های رنگارنگ و نقاشی و بازی‌های کودکانه دنیای اطرافشان را برای خود قابل‌هضم کرده و خصوصیات دشمن را شناسایی می‌کنند و دفتر راهنمای «سیاهچاله‌ها و اژدهایان» را برای شناختن نقاط قوت و ضعف دشمنانشان دارند، کاراکترهای «تاریک» خود را در هزارتوی سردرگم‌کننده‌ای پیدا می‌کنند و در مقابل صحنه‌هایی که آمادگی فهمیدنشان را ندارند قرار می‌گیرند؛ صحنه‌هایی که آنها را تا سر حد جنون پیش می‌برد.

Dark

سریال با اتفاقات ماوراطبیعه‌اش ساده رفتار نمی‌کند. از هم فروپاشی نظام زمانی معمول واقعیت کاراکترها و تلاش آنها برای مدیریت بحرانی که اتفاق افتاده و اطلاع از اینکه عمق فاجعه خیلی بزرگ‌تر و غیرقابل‌فهم‌تر از این است که قابل‌مدیریت باشد به فروپاشی‌های روانی‌شان منجر می‌شود. «تاریک» در دنیایی جریان دارد که یا شب است یا گرگ و میش است یا رگبار باران بی‌خیال بشو نیست. دکل‌های غول‌آسای برق مثل مجسمه‌های آهنین وسط جنگل دست در دست هم ایستاده‌اند. دوچرخه‌سواری با یک بارانی زرد که در جاده‌های خیس از باران دیشب رکاب می‌زند. اتاق‌هایی که فقط با نور ناتوان یک آباژور نیمه‌روشن هستند. گاراژهای تاریکی که محفلِ وقوع اتفاقات وحشتناکی است. کلبه‌های فکستنی و پوسیده‌ای که آدم‌های سرگردانی در آنها پرسه می‌زنند. آسمان آن‌قدر بی‌حال به نظر می‌رسد که انگار توسط دود سفید نیروگاه اتمی نزدیک شهر سرطان گرفته است. دنیای این سریال، دنیای زنان بی‌وفا، رازهای زشت، قتل‌های دلخراش، جنازه‌های درب و داغان و پرندگان مُرده‌ای است که ناگهان از آسمان فرو می‌ریزند. باران بی‌وقفه‌ای که روی شهر سرازیر می‌شود به جای اینکه پاک‌کننده باشد، همچون سمی است که می‌خواهد آدم‌ها را با خود حل کند. خاک از حجم سنگین برگ‌های زرد و خشک درختان که باید تحمل کند به ستوه آمده است. سرگذشت همه‌ی آدم‌ها به زهر لحظه‌های تلخ آلوده شده است. اگر احساس می‌کنید دارم یکی از فیلم‌های جنایی دیوید فینچر را توصیف می‌کنم اشتباه نمی‌کنید. «تاریک» خیلی وامدار فضای خفقان‌آور کارهای فینچر است.

تا اینجا از این گفتم که چرا «تاریک» شبیه «چیزهای عجیب‌تر» نیست، اما این دو سریال در یک مورد شبیه به هم هستند. همان موردی که هر دو را به سریال‌های عامه‌پسند موفقی تبدیل می‌کند و آن هم توانایی‌شان در استفاده از عناصر ژانرها و آثار تاثیرگذارِ گوناگون برای ساخت غذای خودشان است. همان‌طور که «چیزهای عجیب‌تر» بدون اینکه بازسازی و تکراری به نظر برسد از آثار استیون کینگ و جان کارپنتر و استیون اسپیلبرگ و «جن‌گیر» و «بیگانه» الهام گرفته بود، «تاریک» هم گردهمایی عناصر آشنای چندین و چند فیلم و سریال کالت و کلاسیک گوناگون است. شهر جنگلی عجیب ویندن، «تویین پیکس» را به یاد می‌آورد. ساختار داستانگویی سفر در زمان سریال از یک طرف ماجرای «دیدار با کودکی والدین» از فیلم‌های «بازگشت به آینده» را شامل می‌شود و از طرف دیگر شامل روایت پیچ‌در‌پیچ و سردرگم‌کننده‌ی فیلم‌هایی مثل «تقدیر» (Predestination) و «جرایم‌زمانی» (Timecrimes) است. فضاسازی غم‌زده‌اش، آخرالزمانِ بی‌سروصدای «بازگشتگان» را به‌ یاد می‌آورد و جنبه‌ی جنایی‌اش هم دیوید فینچری می‌شود. از یک طرف به سوال معروف و کهن «چه می‌شد اگر هیتلر را در بچگی می‌کشتیم؟» می‌پردازد و از طرف دیگر حس و حال داستان‌های فولک‌لور را به خود می‌گیرد. این وسط ناخنکی هم به فصل‌های پایانی «لاست» (Lost) می‌زند. «تاریک» طوری تمام الهام‌برداری‌هایش را مخلوط کرده که نتیجه به تجربه‌ای تازه‌نفس و درگیرکننده منتهی می‌شود. هرچه در سریال جلوتر می‌رویم ماهیت سریال هم مشخص‌تر می‌شود. اینجاست که دوزاری‌تان می‌افتد: «تاریک» بیشتر از اینکه شبیه «چیزهای عجیب‌تر» باشد، از ساختار داستانگویی «وست‌ورلد» (Westworld) پیروی می‌کند. نه، «تاریک» به هیچ‌وجه به ظرافت و نوآوری سریال جاناتان نولان نزدیک نمی‌شود، اما هر دو در یک گروه قرار می‌گیرند: سریال‌هایی که بیشتر شبیه یک معکب روبیک یا یک پازل صوتی/تصویری هستند. سریال‌هایی که نمی‌توانید آنها را در حال کار کردن با موبایل یا آشپزی کردن تماشا کرد و انتظار داشت که همه‌چیزش را متوجه شوید. سریال‌هایی که هوشیاری تمام و کمال بیننده را طلب می‌کنند و مغز را بعد از اتمام هر اپیزود در حال تجزیه و تحلیل چیزی که دیده فعال نگه می‌دارند.

Dark

تماشای «تاریک» مثل تماشای کامل شدن یک نمودار است. «تاریک» بیننده را از یک تماشاگر معمولی به یک کاراگاه کنجکاو و تیزبین تبدیل می‌کند. از آن کاراگاهانی که دیوار محل کارشان را به چسباندن سرنخ‌ها و عکس‌های مربوط به پرونده اختصاص می‌دهند. دیواری که به مرور به بلبشوی سرگیجه‌آوری از تکه کاغذها و تکه روزنامه‌ها و تکه اطلاعات تبدیل می‌شود. یک چشم‌تان به سریال است و با چشم دیگرتان تخته‌ی سرنخ‌ها را با توجه به اتفاقات سریال بی‌وقفه آپدیت می‌کنید. همین موضوع «تاریک» را به سریالی تبدیل کرده که هیچکدام از اتفاقاتش بیهوده نیستند. تماشای این سریال مثل تماشای منفجر شدن یک بمب زیر شن‌های ساحل است. اما به‌صورت اسلوموشن و ریوایند. سریال با تمام شدن انفجار شروع می‌شود و هرچه جلوتر می‌رویم، تماشاگرِ بلند شدن خاک و شن‌های پراکنده‌شده به آسمان بر اثر موج انفجار و بازگشتن تک‌تک آنها به سر جای اولشان هستیم. نتیجه یکی از آن سریال‌های علمی-تخیلی است که به همان اندازه که تخیل می‌کند، به همان اندازه هم روی علمش وقت گذاشته است. پس جان می‌دهد برای تئوری‌پردازی‌ها و بحث‌های علمی در خصوص کرم‌چاله‌ها و سیاه‌چاله‌ها و معنای آزادی عمل و همه‌ی سوالاتی که معمولا با داستان‌های سفر در زمان گره خورده‌اند. یکی از ویژگی‌های سریال این است که از عنصر سفر در زمانش به عنوان ترفندی خشک و خالی برای معماپردازی استفاده نمی‌کند. درست همان‌طور که «بازگشتگان» از بازگشت مُرده‌ها به عنوان وسیله‌ای برای کندو کاو درون شخصیت‌های ازگوربرخاسته و زنده‌اش با اتفاق شوکه‌کننده‌ای که برایشان افتاده است برخورد می‌کند و فروپاشی‌های روانی و سوالاتشان و موقعیت‌های فشرده‌ای را که این اتفاق بر آنها تحمیل می‌کند فراموش نمی‌کند، «تاریک» هم فراموش نمی‌کند که یک علمی‌-تخیلی سخت است. فراموش نمی‌کند تا تاثیری را که اتفاقات عجیب و غریب اطراف کاراکترها روی آنها می‌گذارد دست‌کم بگیرد.

تماشای «تاریک» مثل تماشای کامل شدن یک نمودار است. «تاریک» بیننده را از یک تماشاگر معمولی به یک کاراگاه کنجکاو و تیزبین تبدیل می‌کند

منبع وحشت سریال‌های «تویین پیکس»‌وار این است که به مرور متوجه می‌شویم هر کدام از ساکنان این شهر زیبا، چه راز تاریکی را از بقیه مخفی می‌کردند. «تاریک» وحشتی را که زیر شهر ویندن جولان می‌دهد از طریق سفرهای کاراکترها در زمان زیر و رو می‌کند. کاراکترها به تدریج متوجه می‌شوند همان‌طور که شک کرده بودند، موریانه‌ها و سوسک‌ها و کرم‌ها در پشت تابلوی زندگی‌شان لانه کرده‌اند و در غفلت آنها در حال سرایت به همه‌جای خانه هستند. اگرچه در ابتدا فکر می‌کنند که سفر در زمان به این معناست که می‌توانند نقش قهرمان را بازی کنند و سرنوشت دنیا را تغییر بدهند، اما خود را در مقابل سوالات اخلاقی بی‌جوابی پیدا می‌کنند. آیا کشتن یک بچه اشتباه است؟ حتما همین‌طور است. اما اگر بتوان با کشتن آن بچه جلوی جنگ جهانی سوم را گرفت چطور؟ از کجا باید بدانیم که کشتن بچه جلوی جنگ جهانی سوم را می‌گیرد و واقعه‌ی جرقه‌زننده‌ی آن نخواهد بود؟ قبل از اینکه بتوانید جوابی برای این سوال پیدا کنید (اصلا مگر می‌شود؟)، سوال بعدی مثل فرود آمدن لبه‌ی تبر، جمجمه‌تان را می‌شکافد: اصلا آیا من آزادی عمل دارم؟ سوالی که بحث‌برانگیزترین سوالِ حوزه‌ی متافیزیک است. از یک طرف کسی مثل رنه دکارت را داریم که می‌گوید: «طبیعتِ اراده آن‌قدر آزاد است که حد و مرز نمی‌شناسد» و از طرف دیگر فیلسوف دیگری را داریم که می‌گوید انتخابات آزادانه‌ی ما چیزی بیشتر از «توهم آزادی» نیستند. مثلا ما تصمیم می‌گیریم خانه‌مان را به خاطر شرایط اقتصادی عوض کنیم. آیا خودمان تصمیم گرفتیم یا یک نیروی خارجی به اسم شرایط اقتصادی ما را به این سمت هدایت کرده است؟ تمام تصمیمات انسان براساس یک سری دلیل و منطق است و ما فقط بعضی‌وقت‌ها از دلایل آنها آگاه هستیم. از یک سو یک نفر می‌گوید شاید شرایط اقتصادی به ما فشار می‌آورد، اما «تصمیم نهایی» برای تغییر خانه دست خودمان است. از سوی دیگر یک نفر در جواب می‌گوید که آیا واقعا می‌توانیم به «آزادی عمل»‌مان در گرفتن تصمیم نهایی‌مان باور داشته باشیم یا «آزادی عمل» یک سری واژه‌های بی‌معنی و مفهوم هستند که در روانشناسی‌مان ریشه دوانده‌اند؟

Dark

«تاریک» با این سوالات سر کار دارد. کاراکترها از طریق پورتال‌هایی که آنها را به پشت‌پرده‌ی زندگی‌شان منتقل می‌کند و بهشان اجازه می‌دهد تا چرخ‌دهنده‌هایی را که دنیایشان را حرکت می‌دهند ببینند سفر می‌کنند و متوجه می‌شوند که آن چرخ‌دهنده‌ها را خودشان تشکیل می‌دهند. متوجه می‌شوند مهم نیست چقدر تلاش می‌کنند تا از وظیفه‌شان فرار کنند و مهم نیست دست به چه کاری برای شورش می‌زنند، مهم این است که تک‌تک کارهایی که می‌کنند بخشی از انجام وظیفه‌شان است. چه «فرار»ها و چه «شورش»ها. «تاریک» از طریق عنصر سفر در زمانش به عدم توانایی انسان در تغییر گذشته‌ی فاجعه‌بار و ترسناکش هم اشاره می‌کند. به عدم توانایی انسان از درس گرفتن از گذشته‌اش. اتفاقات بد شهر ویندن به سال ۲۰۱۹ خلاصه نمی‌شود. در عوض انگار آدم‌ها و اعمال آنها در چرخه‌ی تکرارشونده‌ای گیر کرده است که بی‌وقفه بعد از به سرانجام رسیدن، نو می‌شود. از مردانی که به زنانشان خیانت می‌کنند (ترونته و اُلریک) و بچه‌هایی که گم می‌شوند (مدز و مکیل) و بچه‌هایی که به کاراکترهای سرنوشت‌سازی تبدیل می‌شوند (کلودیا و جوناس) تا احساس پشیمانی‌ها و عذاب وجدان‌ها و درد و رنج‌هایی که هیچ‌وقت به پایان نمی‌رسند و با انتخابِ قربانیان جدیدی از نو شروع به سلاخی می‌کنند. «تاریک» پر از چنین الگوهایی است که مجبورتان می‌کند تازه بعد از اتمام سریال به جان کاراکترها و رفتارها و اتفاقات و دیالوگ‌هاشان افتاده و آنها را به هم متصل کنید. «تاریک» مثل پازلی درون پازلی دیگر می‌ماند. با حل کردن اولی (تمام شدن سریال) به نتیجه نمی‌رسید. پازل اول حکم کلیدی را دارد که دسترسی به پازل پیچیده‌تر و مهم‌تر بعدی را فراهم می‌کند.

«تاریک» اما سریال بی‌نقصی نیست و تاحدودی دچار همان مشکلی می‌شود که داستان‌های پازل‌محور خیلی باید مراقب نیفتادن در دام آن باشند: ضعف در شخصیت‌پردازی

یکی از چیزهایی که باعث شد از «تاریک» بیشتر از حد معمول لذت ببریم به خاطر همزمانی پخشش با فیلم «آن» (It) بود. در نقد «آن» گفتم که یکی از کمبودهای فیلم نسبت به منبع اقتباس این است که موفق نشده شهر «دِری» را به هیولای اصلی داستان تبدیل کند. برخلاف فیلم که پنی‌وایز در مرکز همه‌چیز قرار دارد، در کتاب این خود شهر است که از ریشه گندیده است و همه را بدون اینکه خود بدانند زندانی کرده و مثل خون‌آشام، دندان‌هایش را در رگ‌هایشان فرو کرده و می‌مکد. مهم نیست فیلم را دوست دارید یا ندارید، حقیقت این است که فیلم در تبدیل کردن دِری به یک شخصیت جداگانه شکست می‌خورد. در مقابل «تاریک» کار فوق‌العاده‌ای در تبدیل کردن ویندن به یک مکان خوفناک انجام می‌دهد. ویندن درست مثل دِری شهری است که از ریشه مریض است. شهری که مثل یک زخم ملتهب و خون‌آلود و چرک‌کرده می‌ماند. ویندن درست مثل دِری شهری است که انگار از واقعیت جدا است. انگار تکه‌‌ی جداشده‌ای از جهنم است که در سال‌های بسیار بسیار دور، قبل از انسان‌های اولیه و قبل از دایناسورها، به زمین برخورد کرده است و نیروهای شروری را همراه خود به زمین آورده است. درست مثل دِری که تاریخ دور و دراز ترسناکی دارد، تاریخ خشونت و ناآرامی در ویندن هم به دهه‌ها و شاید قرن‌ها قبل برمی‌گردد. درست مثل دِری که سرنوشت ساکنانش را در چنگال دارد و اجاز‌ه‌ی فرار و رهایی و آرامش‌خاطر به آنها را نمی‌دهد، ویندن هم ساکنانش را در چرخه‌های تکرارشونده گرفتار کرده است. یکی از دیگر ویژگی‌های «تاریک» که خیلی یادآور رمان استیون کینگ است، گستردگی افق داستان است. همان‌طور که «آن» با گم‌شدن چندتا بچه شروع شده و به نبرد با یک موجود کیهانی ختم می‌شود، «تاریک» هم با معرفی کاراکترهای مرموزی مثل کشیش که بدون اینکه پیر شود در همه‌ی خط‌های زمانی حضور دارد و حرف‌هایی درباره‌ی جنگ حماسی و آخرالزمان‌گونه‌ی خیر و شر و می‌زند و همچنین با روبه‌رو شدن با سکانس پایانی فصل اول فاش می‌کند که داستان این شهر خیلی بزرگ‌تر از چیزی است که در ابتدا فکر می‌کردیم. البته که «تاریک» به عنوان یک سریال ۱۰ ساعته فرصت بیشتری برای پرداخت به این چیزها در مقایسه با فیلم «آن» داشته، اما فقط خواستم به این نکته اشاره کنم که «تاریک» در اجرای یکی دیگر از الهام‌برداری‌هایش عالی ظاهر می‌شود.

Dark

«تاریک» اما سریال بی‌نقصی نیست و تاحدودی دچار همان مشکلی می‌شود که داستان‌های پازل‌محور خیلی باید مراقب آن باشند: ضعف در شخصیت‌پردازی. یکی از خطراتی که این‌جور داستان‌ها را تهدید می‌کند تبدیل شدن کاراکترها از یک سری شخصیت، به یک سری مهره‌ی شطرنج است. سریال وقت بیشتری به پرداخت به برخی کاراکترهای اصلی می‌دهد، اما از جایی به بعد بی‌وقفه به تعداد کاراکترها و نسخه‌های مختلف آنها در خط‌های زمانی گوناگون افزوده می‌شود. تا جایی که دنبال کردن همه‌ی آنها سخت می‌شود. سریال حواسش هست تا قضیه بیش از اندازه نامفهوم نشود. نه تنها سریال در انتخاب بازیگرانِ کودک و جوان و بزرگسال برای یک شخصیت که به هم شباهت داشته باشند عالی است، بلکه کارگردان هم هر چند اپیزود یک‌بار از تصاویر اسپلیت اسکرین و مونتاژ برای روشن کردن ماجرا و رابطه‌ی کاراکترهای گذشته و آینده و درخت خانوادگی آنها استفاده می‌کند. اما روی هم رفته «تاریک» بیشتر شبیه ماشین پرسرعتی می‌ماند که گازش را در بزرگراه گرفته است و برای استراحت صبر نمی‌کند. روایت یک داستان پرحادثه و پرسرعت خوب است، اما به شرطی که سریال هر از گاهی دلیلی برای اینکه چرا باید به اتفاقی که دارد برای کاراکترها می‌افتد اهمیت بدهیم هم رو کند. دو نوع سریال پرسرعت داریم. یکی آنهایی هستند که با ظرافت خیره‌کننده‌ای ویراژ می‌دهند و سبقت می‌گیرند و جلو می‌روند و یکی آنهایی هستند که مثل کامیونی که ترمزش بُریده است به‌طرز سراسیمه‌ای به جلو می‌لغزند و هرچه را که سر راهشان است خراب می‌کنند. «تاریک» نه همیشه، اما بعضی‌وقت‌ها در گروه سریال‌های پرسرعت دوم قرار می‌گیرد. «تاریک» در اپیزودهای پایانی‌اش به سریالی تبدیل می‌شود که بیشتر از اینکه نگران داستان و وضعیت کاراکترها باشید، بیشتر درگیر این هستید تا ببینید تکه‌ی بعدی پازل که سر جایش قرار می‌گیرد چه چیزی خواهد بود.

بنابراین «تاریک» چیزی شبیه به فیلم «پرایمر» شده است. تمرکز داستان روی معادله‌ی ریاضی است، نه مطرح‌کننده‌ی معادله. و این باعث می‌شود تا آ‌ن‌طور که باید و شاید درگیر و نگران خود شخصیت‌ها و سرنوشتشان نشوید. اما هستند سریال‌هایی که به همان اندازه که از لحاظ داستانی پیچیده و گنگ هستند، شخصیت‌‌هایشان را هم فراموش نمی‌کنند. از «لاست» و «بازگشتگان» گرفته تا «باقی‌ماندگان»، «اُ.ای» و «وست‌ورلد». «تاریک» شاید کاری کند تا از مغزمان دود بلند شود، اما مثل این سریال‌ها موفق نمی‌شود کاری کند تا قلب‌مان هم برایش بتپد. «تاریک» یک‌جورهایی حکم نسخه‌ی وارونه‌ی «چیزهای عجیب‌تر» را دارد. اگر در سریال برادران دافر شخصیت حرف اول را می‌زند و داستان از روند قابل‌پیش‌بینی‌ای پیروی می‌کند، اینجا با ماجرای غیرقابل‌پیش‌بینی و مارپیچ‌گونه‌ای طرفیم، اما اکثر شخصیت‌ها چیزی بیشتر از یک سری کاراکترهای کلیشه‌ای تک‌بُعدی نیستند که وظیفه‌شان به جلو راندن این قصه است. احتمالا اگر همین ایده توسط فرد دیگری ساخته می‌شد از تعداد کاراکترها کاسته می‌شد و سریال به اتفاقاتی که در ۳۳ سالی که بین هر رویداد اصلی برای کاراکترها افتاده است هم می‌پرداخت. ولی ظاهرا تمرکز سازندگان فعلی به جای تولید یک سریال مغذی، یک سریال فست‌فودی بوده است. مشکل بعدی هم مربوط به بازیگران می‌شود که نوسان دارند. بعضی‌وقت‌ها آن‌قدر ضعیف هستند که از فضای سریال خارج می‌شوید و بعضی‌وقت‌ها هم بازیگران در نمایش اوج درماندگی شخصیت‌هایشان قابل‌قبول ظاهر می‌شوند. تمام این حرف‌ها به این معنی نیست که «تاریک» جذابیتش را بعد از چند اپیزود از دست می‌دهد. به جز یک سری از سکانس‌ها که کاراکترها روبه‌روی هم می‌نشینند (مرد بارانی‌پوش و ساعت‌ساز) و قوانین سریال را به‌طرز بسیار خشک و بدی برای یکدیگر (بخوانید برای تماشاگران) توضیح می‌دهند، سریال حوصله‌سربر نمی‌شود. ولی انتظار نداشته باشید آن‌طور که خود سریال می‌خواهد هم درگیر زندگی شخصیت‌ها شوید. «تاریک» شاید در مقایسه با سریال‌های هم‌رده‌اش در سطح پایین‌تری قرار بگیرد، اما همچنان در دسته سریال‌های هیجان‌انگیز و قوی حوزه‌ی سفر در زمان قرار می‌گیرد و حالا که خودش را با فصل اول ثابت کرده این فرصت را دارد تا در فصل‌های بعدی به سریال بهتر و پخته‌تری هم تبدیل شود.

منبع نقد

گرد آوری : مجله فیلم

movie – Movie Review – نقد فیلم – امتیاز فیلم – اخبار فیلم – لینک فیلم – عکس فیلم – سریال – بازیگر

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 7 views

تلگرام، محبوب ترین و مهم‌ترین اپلیکیشن پیام رسانی ایرانی‌ها ساعاتی است که فیلتر شده و دسترسی به آن به سادگی مقدور نیست. هرچند به نظر می‌رسد که این مسدودسازی موقتی بوده باشد و در روزهای آینده بتوان دوباره به آن دسترسی پیدا کرد.

اما با توجه به اینکه وضعیت تلگرام فعلا در هاله ای از ابهام قرار دارد، بد نیست با برخی از جایگزین‌های تلگرام که از منظر امکانات و امنیت با این اپلیکیشن پیام‌رسان برابری می کنند آشنا شویم. در ادامه امکانات هشت اپلیکیشن پیام رسان خارجی و ایرانی که می توانند جایگزین تلگرام باشند را با هم مرور می کنیم.

Whatsapp

با توجه به وضعیت مبهم تلگرام، بسیاری از کاربران ایرانی از همین حالا به سمت واتس اپ کوچ کرده اند. واتس اپ با داشتن بیش از یک میلیارد کاربر، پرجمعیت ترین پیام رسان دنیاست که قابلیت هایی مثل تماس صوتی و البته رمزنگاری کامل پیام ها جزو مهم ترین دلایل استقبال از آن بوده اند.

واتس اپ اگرچه از امکان ساخت کانال بی بهره است، ولی خوشبختانه در آن می توانید به چت گروهی بپردازید و درست مثل اینستاگرام، استوری ارسال کنید. خوشبختانه واتس اپ در تمام پلتفرم های موبایل و دسکتاپ حضور دارد و در صورت تمایل می توانید از نسخه تحت وب آن (که برای اجرا فقط به یک مرورگر احتیاج دارد) هم استفاده کنید. کلیه پیام ها و تماس های صوتی واتس اپ رمزنگاری شده هستند.

دانلود واتس اپ

LINE

پیام رسان لاین زمانی بین کاربران ایرانی محبوبیت زیادی داشت، اما پس از فیلترینگ وایبر و مهاجرت کاربران به سمت تلگرام کم کم به دست فراموشی سپرده شد. اما در شرایط فعلی این پیام رسان ژاپنی با امکانات خوبش می تواند جایگزین ایده آلی برای تلگرام محسوب شود.

پیام رسان لاین به غیر از ارسال پیام متنی، امکان مکالمه صوتی و ویدیویی کاملا رایگان را به شما می دهد. به غیر از این با نصب این اپلیکیشن یک تایم لاین در اختیار دارید که می توانید به سبک فیسبوک و اینستاگرام، در آن پست ارسال کرده و با دیگر دوستان تان به چت و گفتگو بپردازید.

همچنین لاین از رمزنگاری end-to-end پشتیبانی می کند و امنیت بالایی در پیام رسانی دارد. چت گروهی، امکان نظرسنجی، ارسال استیکر و پاک کردن پیام های ارسالی از سرور جزو مهم ترین قابلیت های این پیام رسان هستند.

دانلود LINE

Wire

وایر را جمعی از توسعه دهندگان سابق اسکایپ با هدف ایجاد بستری امن و رمزنگاری شده برای پیام رسانی توسعه داده اند. کلیه مکالمات متنی، صوتی و ویدیویی شما در این اپ با الگوریتم های قدرتمند رمزنگاری محافظت می شوند تا امکان شنود آن ها به صفر برسد.

این پیام رسان سوئیسی در تمام پلتفرم های موبایل و دسکتاپ حضور دارد و ضمنا از نسخه تحت وب آن هم می توانید استفاده کنید. امکان ساخت گروه های 128 نفره، مکالمه صوتی و مکالمه تصویری گروهی، استفاده همزمان از دو اکانت و ارسال تصاویر گیف و نقاشی از جمله مهم ترین قابلیت های Wire محسوب می شوند.

دانلود Wire

Signal

سیگنال امکانات چندان قدرتمندی ندارد، اما از منظر امنیت یکی از قدرتمندترین پیام رسان هاست که تا کنون گزارشی مبنی بر هک شدن یا سوء استفاده اطلاعاتی از آن منتشر نشده. هر چیزی که در محیط سیگنال می نویسید توسط الگوریتم های قدرتمند رمزنگاری محافظت می شود؛ چه در چت های دو نفره و چه چت های گروهی.

یکی از قابلیت های خوب دیگر سیگنال هم امکان برقراری تماس های صوتی است که تمامی آن ها هم رمزنگاری می شوند. اما از منظر امکانات دیگر، سیگنال یک پیام رسان کاملا ابتدایی محسوب می شود که امکاناتی مثل ارسال فایل و صدا و لوکیشن و تصاویر گیف را به شما می دهد.

دانلود سیگنال 

Hike

پیام رسان هندی Hike خیلی در میان ایرانی ها شناخته شده نیست اما می تواند جایگزین نسبتا خوبی برای تلگرام محسوب شود. با هایک می توانید گروه های 1000 نفره بسازید و در آن به چت و گفتگو و ارسال فایل مشغول شوید، هر چند که امکان برقراری تماس صوتی را ندارید.

درست مثل اینستاگرام، هایک هم یک تایم لاین اختصاصی در اختیارتان قرار می دهد تا بتوانید در آن پست های متنی و تصویری ارسال کنید. ضمنا امکان اشتراک گذاری استوری را هم دارید. این پیام رسان هندی از نظر امنیتی هم شرایط خوبی دارد و کلیه پیام ها در آن با یک الگوریتم رمزنگاری 128-بیتی محافظت می شود.

دانلود Hike

Allo

پیام رسان اختصاصی گوگل امکان ساخت گروه های 256 نفره را به شما می دهد و کلیه پیام ها در آن نیز با الگوریتم های رمزنگاری محافظت می شوند. متأسفانه الو مثل تلگرام امکان ساخت کانال را به شما نمی دهد، اما در عوض می توانید به دوستان تان بدون تایپ کردن حتی یک کلمه پاسخ های هوشمند (Smart Reply) بفرستید و از مزایای دستیار هوشمند گوگل (گوگل اسیستنت) برخوردار باشید.

الو شاید از منظر امکانات خیلی غنی نباشد، اما به خاطر امنیت بالا می تواند یکی از گزینه های جایگزین برای تلگرام محسوب شود.

دانلود Allo

پیام رسان سروش

بحث حفظ حریم خصوصی در پیام رسان های داخلی همیشه موضوع ابهام برانگیزی برای کاربران ایرانی بوده و هست. با این وجود، نمی توان کتمان کرد که پیام رسان های ایرانی طی چند سال اخیر پا به پای رقبای خارجی رشد کرده اند و به خاطر تأثیرپذیری از تلگرام شباهت های زیادی به آن دارند.

پیام رسان سروش علاوه بر امکان چت فردی و گروهی، امکانات دیگری همچون تماس صوتی، ایجاد کانال‌، پرداخت قبض، خرید شارژ آسان و پرداخت پول را به کاربران خود می‌دهد. سروش در پلتفرم های اندروید، iOS، ویندوز، لینوکس و مک او اس حضور دارد و می توانید به رایگان از امکاناتش استفاده کنید.

دانلود پیام رسان سروش 

پیام رسان آی گپ

اگر بابت امنیت پیام رسان های ایرانی نگران هستید، شاید آی گپ بتواند نظرتان را کمی تغییر دهد. پیام رسان آی گپ یکی از معدود پیام رسان های ایرانی است که به طور کامل رمزنگاری شده و امنیت پر رنگ ترین خصوصیت آن محسوب می شود.

از آی گپ می توانید در پلتفرم های  iOS، اندروید، ویندوز، لینوکس و همچنین در مرورگر استفاده کنید. این پیام رسان ایرانی از نظر ظاهری شباهت زیادی به تلگرام دارد و امکاناتی مثل ساخت گروه های 5000 نفره، کانال، ویرایش پیام ها، ارسال پیام صوتی و ارسال استیکر از جمله امکانات خوب آن محسوب می شوند.

دانلود آی گپ 

این نوشته به روز رسانی می شود 

The post هشت اپلیکیشن پیام رسان جایگزین برای تلگرام appeared first on دیجیاتو.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 6 views

Song Of Umadi Pisham From Milad Babaei

میلاد بابایی - اومدی پیشم

دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی با نام اومدی پیشم

ترانه سرا : پدرام شهرابی       آهنگساز : اشکان خشایی       تنظیم : امیر ارشیا

جهت دانلود آهنگ اومدی پیشم از میلاد بابایی با کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰ و مشاهده متن این آهنگ از رسانه موسیقی نکست وان به ادامه مطلب مراجعه نمائید …

متن آهنگ اومدی پیشم از میلاد بابایی :

♫   ♫  نکست وان  ♫   ♫

اومدی پیشم محو تو میشم حالا با دستای من آرومی من و بی خوابی

خیلی جذابی من بمیرم تو اینقدر خانومی حس تو چشام

بهت بیماره یه جوری که از همه بیزاره انقد مهم شدی واسم که

همه چی بهن بستگی داره همه میگن که تو زیادشی

نمیشه که واسه من عادی شی اگه دستات برای من باشه

همین روزا عاشق من میشی اومدی پیشم محو تو میشم حالا با

دستای من آرومی من و بی خوابی خیلی جذابی من بمیرم تو اینقدر خانومی

اومدی پیشم محو تو میشم حالا با دستای من آرومی من و بی خوابی

خیلی جذابی من بمیرم تو اینقدر خانومی

♫   ♫   ♫   ♫

♫   ♫  NEXT1.IR  ♫   ♫

♫   ♫   ♫   ♫

دیگه با تو خوشبختی نزدیکه با خودمم بدم نباشی که اما میدونی

واسه من اینجا تو باشی همه چی رمانتیکه همه میگن

که تو زیادشی نمیشه که واسه من عادی شی

اگه دستات برای من باشه همین روزا عاشق من میشی

اومدی پیشم محو تو میشم حالا با دستای من آرومی من و بی خوابی

خیلی جذابی من بمیرم تو اینقدر خانومی

اومدی پیشم محو تو میشم حالا با دستای من آرومی من و بی خوابی

خیلی جذابی من بمیرم تو اینقدر خانومی

♫   ♫  نکست وان  ♫   ♫

 

نوشته دانلود آهنگ جدید میلاد بابایی با نام اومدی پیشم اولین بار در نکست وان | دانلود آهنگ جدید - موزیک جدید پدیدار شد.

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 9 views

حدود یک دهه پیش که هنوز خبری از حضور پر رنگ خودروهای هیبریدی یا برقی در خیابان ها نبود، امکان بحث گسترده درباره باتری های به کار گرفته شده در آنها وجود نداشت؛ اما اکنون که تعداد آنها بسیار بیشتر از قبل شده، می توان به این موضوع پرداخته و انواع باتری های موجود را به طور کلی بررسی کرد.

در حال حاضر نیسان لیف و تسلا مدل S پرفروش ترین خودروهای برقی جهان به شمار می روند. مدل ژاپنی تا پایان دسامبر 2016 بیش از 250 میلیون دستگاه فروش داشته، در سوی مقابل تسلا موفق به فروش بیش از 100 هزار دستگاه مدل S شده است.

tesla model s and nissan leaf

از آنجایی که انرژی مورد نیاز هر دوی این مدل های از باتری های لیتیوم یونی تامین می شود، ابتدا به بررسی این نوع از باتری ها می پردازیم.

باتری های لیتیوم یونی

باتری های لیتیوم یونی که در ابتدا با هدف تامین نیروی لوازم الکترونیکی سبک توسعه یافتند، در طول ده سال گذشته مدام در حال تکامل بوده اند و با ادامه روند کنونی بسیاری از مدل های الکتریکی و هیبریدی آینده نیز از آنها بهره خواهند برد.

این باتری ها به لحاظ ساختاری دقیقا عین هم نیستند، زیرا در لوازم الکترونیکی سبک مثل تلفن های همراه، تبلت ها و لپ تاپ ها به منظور ذخیره سازی میزان انرژی زیاد از لیتیوم کبالت اکسید (LiCoO2) استفاده می شود که این مساله دارای مزایا و معایبی است.

Li-ion Battery

کاتدهای LiCoO2 در برابر حرارتی که در حین شارژ یا استفاده طولانی مدت آزاد می شود، حساسیت بیشتری دارند و در صورت افزایش دمای بیش از حد ممکن است باتری منفجر شود. شاید به همین دلیل باشد که باتری های لیتیوم کبالت اکسید هنوز در خودروها مورد استفاده قرار نمی گیرند.

برای لوازمی که نیاز به قدرت زیادی دارند، مثل وسایل برقی صنعتی، تجهیزات پزشکی و اتومبیل ها از باتری های لیتیوم یونی که بر اساس ساختار لیتیوم آهن فسفات (LiFePO4)، لیتیوم منگنز اکسید (LMO) و لیتیوم نیکل منگنز کبالت اکسید (NMC) شکل گرفته اند، استفاده می شود.

Lithium-ion battery pack for 2014 Chevrolet Spark EV electric car

تمامی ساختارهای یاد شده، امکان ذخیره سازی انرژی کمتری نسبت به ساختار LiCoO2 دارند، اما در مقابل دارای ایمنی و طول عمر بیشتر هستند. به همین جهت بسیاری از اتومبیل های هیبریدی و برقی مدرن انرژی خود را از باتری های لیتیوم یونی NMC دریافت می کنند. البته این به معنای آن نیست که همه خودروسازان از باتری های لیتیوم یونی در محصولات خود بهره می برند، زیرا برخی از شرکت ها ترجیح می دهند بنا به دلایلی کماکان از باتری های قدیمی تر استفاده کنند.

در جدول زیر می توانید بطور خلاصه مزایا و معایب باتری های لیتیوم یونی را مشاهده فرمایید.

باتری های لیتیوم یونی

مزایا

معایب

+ نسبت انرژی به وزن بهتر - هزینه ساخت بالا
+ سرعت شارژ بالا - کاهش تدریجی ظرفیت
+ نداشتن اثر حافظه ای

باتری های نیکل-هیدرید فلز (Ni-MH)

قدیمی ترین نوع از باتری های مدرن امروزی یا همان باتری های Ni-MH اکنون نیروبخش تعداد زیادی از خودروهای هیبریدی هستند. البته با توجه به گسترش روزافزون، باتری های لیتیوم یونی در حال پیشی گرفتن از آنها بوده و تعدادشان رفته رفته بیشتر می شود.

این نوع از باتری ها از لحاظ هزینه ساخت به مراتب به صرفه تر از نمونه های لیتیوم یونی هستند، دلیل آن هم به استفاده از هیدروژن، نیکل و تیتانیوم یا فلزات مشابه برای ذخیره سازی انرژی مربوط می شود. البته با گرایش هر چه بیشتر خودروسازان به سمت باتری های لیتیوم یونی، هزینه ساخت آنها نیز قطعا کمتر از ارقام فعلی خواهد شد.

باتری های نیکل-هیدرید فلز

مزایا

معایب

+ پایداری و مقاومت بالا - توانایی ذخیره انرژی کمتر تا 40% نسبت به باتری های Li-ion
+ ایمنی بهتر بخاطر مواد سمی کمتر - اندازه بزرگ تر و وزن بیشتر
+ هزینه بازیافت کمتر - سرعت گرم شدن زیاد

باتری های دیگر

انواع مختلفی از باتری ها وجود دارند که می توانستند در صنعت خودروسازی پر کاربرد شوند، اما هیچکدام از آنها به دلایل گوناگون با استقبال مواجه نشدند. کبالت اکسید، آهن فسفات (FePo) و لیتیوم آهن فسفات (LiFePO4)، لیتیوم هوا (Li-Air)، لیتیوم پولیمر (LiPo)، نیکل کبالت منگنز (NCM)، نیکل کبالت آلومینیوم (NCA) و منگنز اکسید اسپینل (MnO) برخی از این موارد هستند.

2017 Chevrolet Bolt EV battery system

باتری های کبالت اکسید برای بیش از یک دهه است که در بازار حضور دارند. این نوع از باتری ها نیروبخش لوازم خانگی کوچک مثل تلفن، اسباب بازی ها و لپ تاپ ها بوده اند. حرارت بیش از حد و هزینه تولید بالا مخصوصا در لوازم و وسایل بزرگ جزو ایرادات اساسی این باتری ها به شمار می روند، اما در مقابل از مزیت توانایی ذخیره انرژی زیاد برخوردارند.

باتری های آهن فسفات اگر چه هزینه ساخت کم و بالاترین پایداری را دارند، اما فقط در ولتاژهای پایین فقط می توانند کار کنند، به همین جهت امکان استفاده از آنها برای تامین انرژی خودروها میسر نیست.

Lithium iron phosphate battery

نمونه های لیتیوم پلیمری در واقع زیر مجموعه باتری های لیتیوم یونی به حساب می آیند. تفاوت اصلی این باتری ها با نمونه های لیتیوم یونی به طراحی پلیمرها در فرایندی با عنوان “pouch format” مربوط می شود که آن هم مزایا و معایب خاص خود را دارد. این باتری ها اخیرا وارد صنعت خودروسازی شده و برخی از اتومبیل ها با نمونه های لیتیوم پلیمری راهی بازار شده اند.

4100mAh P706T Li-Polymer Battery

باتری های NCM و NCA هنوز فاصله زیادی با هزینه تولید بهینه داشته و نسبت به حرارت نیز حساسیت بالایی دارند، به همین جهت خودروسازان مختلف فعلا روی خوشی به آنها نشان نمی دهند.

جدیدترین و جالب ترین تکنولوژی ساخت باتری به نمونه های لیتیوم هوا (Li-Air) تعلق دارد. در این نوع از باتری ها از اکسیداسیون لیتیوم در آند و کاهش اکسیژن در کاتد برای ایجاد جریان استفاده می شود. باتری های لیتیوم هوا امکان ذخیره انرژی بسیار بیشتری نسبت به نمونه های لیتیوم یونی فعلی داشته و به احتمال زیاد در آینده کاربردهای آنها گسترش می یابد.

Lithium air battery prototype in 2013, production in 2020

با در نظر گرفتن همه جوانب هنوز چندین سال لازم است تا باتری دیگری جایگزین باتری های رایج کنونی شده و بتواند به اتومبیل های هیبریدی، پلاگین (هیبریدی شارژی) راه پیدا کند. اما خبر خوش اینکه تکنولوژی ساخت باتری با سرعت خوبی رو به پیشرفت بوده و در آینده نه چندان دور مشکل میزان مسافت قابل پیمایش خودروهای برقی به طور کامل رفع خواهد شد.

The post مروری بر انواع باتری های به کار رفته در خودروهای هیبریدی و برقی appeared first on دیجیاتو.


به گزارش مجله فیلم

امروز و در جدید‌ترین اخبار سینمای ایران، نشست خبری اعلام اسامی نامزد‌های بخش مسابقه یا همان سودای سیمرغ سی و ششمین جشنواره فیلم فجر برگزار شد و در جریان آن، شاهد معرفی نامزد‌ها بودیم. بر این اساس و طبق اعلام ابراهیم داروغه زاده، دبیر جشنواره ملی فیلم فجر، از بین ۶۷ فیلمی که به هیات داوران تحویل داده شده بود، در نهایت ۲۲ فیلم به بخش مسابقه راه پیدا کردند. اسامی این فیلم‌ها به شرح زیر است:

  • «اتاق تاریک» ساخته روح الله حجازی
  • «چهارراه استانبول» ساخته مصطفی کیایی
  • «دارکوب» ساخته بهروز شعیبی
  • «سرو زیر آب» ساخته محمد علی باشه آهنگر
  • «شعله ور» ساخته حمید نعمت الله
  • انیمیشن «فیلشاه» هادی محمدیان
  • «عرق سرد» ساخته سهیل بیرقی
  • «کامیون» ساخته کامبوزیا پرتوی
  • «لاتاری» ساخته محمدحسین مهدویان
  • «کار کثیف» ساخته خسرو معصومی
  • «مصادره» ساخته مهران احمدی
  • «مغزهای کوچک زنگزده» ساخته هومن سیدی
  • «هایلایت» ساخته اصغر نعیمی
  • «ماهورا» ساخته حمید زرگرنژاد
  • «سوتفاهم» ساخته احمدرضا معتمدی
  • «جاده قدیم» ساخته منیژه حکمت
  • «به وقت شام» ساخته ابراهیم حاتمی کیا
  • «خجالت نکش» ساخته رضا مقصودی
  • «جشن دلتنگی» ساخته پوریا آذربایجانی
  • «امیر» ساخته نیما اقلیما
  • «بمب» ساخته پیمان معادی
  • «امپراطور جهنم» ساخته پرویز شیخ طادی

فیلم‌های مستند

  • «بانو قدس ایران» ساخته مصطفی رزاق کریمی
  • «زنانی با گوشواره های باروتی» ساخته رضا فرهمند

داروغه‌زاده در ادامه طبق صحبت‌هایی اعلام کرد که نزدیک به ۱۰۰ فیلم برای جشنواره امسال ثبت نام کرده بودند که در نهایت نسخه کامل ۶۷ فیلم به دست هیئت داوران رسید و از بین آن‌ها هم ۲۲ اثر انتخاب شدند. وی همچنین اعلام کرد که فیلم‌های کوتاه قرار است در جریان جشنواره امسال هم نمایش داده شوند و از این نظر، جشنواره سی و ششم تفاوتی با سال‌های گذشته نخواهد داشت. به‌علاوه فیلم‌های بلند هم برای اینکه در جشنواره نمایش داده شوند، حتما باید پروانه نمایش داشته باشند.

داروغه‌زاده همچنین اعلام کرد که اسامی پنج فیلم ایرانی هم به‌عنوان رزرو در نظر گرفته شده تا اگر فیلمی از آثار منتخب به جشنواره نرسد، این فیلم‌ها جایگزین شوند. البته وی اعلام کرد که اسامی این پنج فیلم اعلام نمی‌شود. دبیر جشنواره فجر همچنین اعلام کرد که این مراسم از تاریخ ۱۲ تا ۲۲ بهمن برگزار خواهد شد.

نظر شما در مورد اسامی فیلم‌ها چیست؟

منبع خبر

گرد آوری : مجله فیلم

movie – Movie news – اخبار فیلم – عکس فیلم – سریال


به گزارش مجله فیلم

به گزارش جام جم آنلاین از روابط عمومی رسانه ملی، معاون سیما در احکامی جداگانه آقایان مرتضی رزاق کریمی قائم مقام مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و مستندساز، ارد عطارپور مستند ساز و عضو هیات مدیره انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند ایران، محمد علی فارسی تهیه کننده و مستندساز، مهدی یادگاری مدیر کل تامین برنامه خارجی و رسانه های بین الملل و محمد صدری تهیه کننده و کارگردان را به عنوان داوران بخش مستند جشنواره تلویزیونی جام جم منصوب کرد.

دکتر مرتضی میرباقری از داوران بخش مستند خواست تا با نگاهی تیزبین و کارشناسانه آثار پخش شده در شبکه های سیما را ارزیابی کنند.

در این بخش علاوه بر بهترین کار پژوهشی در زمینه مستند، به برترین کارگردانی مستند نیز جوایزی اهداء می شود.

گفتنی است؛ در این بخش ۵۳ اثر پخش شده در شبکه های سیما که در مقطع زمانی زمستان ۹۲ تا پاییز ۹۶ روی آنتن رفته اند به ارزیابی گذاشته می شوند.

از ویژگی های این دوره جشنواره بررسی آثار توسط دست اندرکاران و کارشناسان مجربی است که سال ها در حوزه مستند کار کرده و تجربه اندوخته اند.

اسامی مستندهای معرفی شده از سوی شبکه های سیما عبارتند از: «ایرانگرد»، «ایران در سپیده دم»، «آیینه ایمان»، «سوز» و «زمستان فصل آخر» (شبکه یک سیما)؛ «مرجان حاجی»، «نگاه آخر»، «شاعران سرزمین من»، «فصل سیب»، «بازگشت» (شبکه دو سیما)؛ «اقلیم»، «پرچم بالاست»، «شوک»، «داستان یک صعود»، «زندگی زیر پوست من» (شبکه سه سیما)؛ «مینا و نارنج»، «مسجد چوبی ملا رستم»، «راویان عشق»، «در جستجوی عشق» و «کوی دانشگاه» (شبکه چهار سیما)؛ «تهرانگرد»، «کبوتر حرم» و «آژنگ» (شبکه پنج سیما)؛ «سعادتمندان»، «سایه رحمت»، «حدیث بندگی» و «برکت» (شبکه قرآن و معارف سیما)؛ «زندگی در روز هشتم»، «شناسایی»، «دیدار»، «محیط بان و پلنگ» (شبکه جام جم سیما)؛ «نشانه»، «درنگ» و «من می توانم» (شبکه آموزش سیما)؛ «مزه غذای ایران» و «چند درجه» (شبکه نسیم)؛ «داشتن و نداشتن»، «دکوپاژ»، «جورچین»، «رقص روی سیم خاردار» و «میراث آلبرتا۳» (شبکه افق)؛ «آبی کمرنگ»، «آوانتاژ»، «فصلی دیگر»، «زندگی و زمانه هویدا»، «در برابر طوفان» (شبکه مستند)؛ «تولد یک پروانه»، «ستارگان سپید»، «بزرگراه زندگی»، «انسان و غذا» و «راز جراحان» (شبکه سلامت) و «مستند ایران» (معاونت سیما)

گرد آوری : مجله فیلم

سریال ایرانی – ساعت چند – دانلود سریال – برنامه تلویزیونی – اخبار صدا و سیما

  • تاریخ : ۱۰ام دی ۱۳۹۶
  • موضوع : دسته‌بندی نشده
  • بازدید : 7 views

کمپانی شیائومی در انجمن رسمی Mi از توسعه اسپیکر هوشمند جدیدی خبر دارد که تنها 30 دلار قیمت دارد.

این اسپیکر هوشمند توسط یکی از زیر مجموعه های این کمپانی به نام «Yeelight» عرضه شده و از مزیت پشتیبانی از دو دستیار مجازی بهره می برد.

شیائومی اینکار را برای تسهیل ارائه خدمات به مشتریان خود صورت داده به گونه ای که نسخه چینی از فناوری هوش مصنوعی شیائومی و نسخه بین المللی از الکسای آمازون بهره خواهد برد.

از مشخصات این اسپیکر می توان به توان خروجي 2 واتی، برخورداری از 6 میکروفون با برد 5 متر، پردازنده 4 هسته ای، 256 مگابایت رم و امکان اتصال به وای فای و بلوتوث اشاره کرد.اسپیکر هوشمند شیائومیشیائومی و مایکروسافت در سال گذشته قراردادی را امضا کردند که بر اساس آن اپلیکیشن های ورد، اکسل، پاورپوینت، اوت لوک و اسکایپ به صورت پیش فرض در موبایل های کمپانی چینی نصب می شدند و در عوض کمپانی ساکن ردموند 1500پتنت خود را به آنها می فروخت.

حال به نظر می رسد که شیائومی برای توسعه دستیار صوتی چینی چندان خود را به زحمت نینداخته و از کورتانای مایکروسافت در آن بهره برده است.

قطعه پازلی که این قطعات را تکمیل می کند پلتفرم «Azure» مایکروسافت است که پردازش اپلیکیشن های ابری مایکروسافت و سرویس های ابری شیائومی را فراهم می کند.

از آنجایی که کورتانا یکی از بخش های کلیدی این پلتفرم است، توسعه هوش مصنوعی بر اساس آن و استفاده از پتنت های خریداری شده از مایکروسافت، حدس و گمان های استفاده از این دستیار صوتی در اسپیکر هوشمند جدید را تقویت می کنند.با این حال شیائومی و Yeelight هنوز پشتیبانی از کورتانا در این اسپیکر را تائید نکرده اند.

بر اساس بیانیه شیائومی این اسپیکر از یک ماه دیگر در چین عرضه شده و پس از آن راه خود را بازارهای جهانی باز خواهد کرد.

The post شیائومی دومین اسپیکر هوشمند مجهز به الکسا را با قیمت 30 دلار عرضه می کند appeared first on دیجیاتو.

صفحه 5 از 507
قبلی 12345678910 بعدی 203040...«